Mijn krant kopte een tijdje geleden : “Laatste café sluit in Weelde”. Omdat het financieel niet langer loonde, besloot de waard van de laatste horecazaak in de Ravelse deelgemeente om zijn tapkraan voorgoed dicht te draaien.

Echt verbaasd was ik niet. Als gedeputeerde voor Plattelandsbeleid zie ik het vaker gebeuren in kleinere dorpen of gehuchten. Soms vind je er amper nog een warme bakker of een slager, laat staan een kruidenier. Ook een huisarts, een apotheker of zelfs een bankautomaat wordt stilaan uitzonderlijk. Om van publieke dienstverlening nog maar te zwijgen: openbaar vervoer, naschoolse kinderopvang, een wijkpost van de bibliotheek, … het is er vaker niet dan wel.

Veel mensen maken zich dan ook terecht zorgen. Wonen ze straks in een slaapdorp, zonder enig gemeenschapsgevoel, zonder sociale controle, waar ouderen vereenzamen en wie minder begoed of slecht te been is amper nog de deur uitkomt, verstoken van goede gezondheidszorg en gezonde voeding ?

Om dat te voorkomen, heeft de provincie Antwerpen een nieuw dorpenbeleid op de rails gezet. Het helpt lokale besturen om samen met hun inwoners de problemen van morgen vandaag al aan te pakken. Gewone burgers en het verenigingsleven spelen daarbij een belangrijke rol en zijn een deel van de oplossing. Het provinciebestuur ondersteunt hen door mensen en middelen in te zetten.

Heb jij zin om je eigen dorp ook mee in handen te nemen? Geef mij gerust een seintje; ik kom graag uitleggen hoe dat kan.

Zie ook www.veerkrachtigedorpen.be 

CD&V gebruikt cookies om uw surfervaring op deze website gemakkelijk te maken. Door onze website te bezoeken, gaat u akkoord met deze cookies.